گلهای زیباي انديشه

سالها دریک رابطه پوسیده متعفن میمانیم. جرعت هیچ تغییری رونداریم‌ ، عین خیالمون م نیس که مشغول مردنم ون هستیم. وجودمعصوم کودکان هم بهترین ودهن پرکن ترین دستاویزی، برای پوشاندن و لعاب دادن و توجیه تردیدهای خودمون و ناتوانی هامونه،

اونوخت اگر جایی با نگاهی دلمون لرزید ، همه جوره تحقیرش میکنیم و باحس گناه هممون گلی درنیمه حال شکفتن خشکش میکنیم. که نکنه خدایا نکرده به چهارچوب مترسکی سنت‌ها وافکار و قوانین عقب مونده مون بربخوره‌ . نکنه تموم خرافاتی که درقالب سنت  به خوردمون دادن ترکی برداره. 

و نتیجه اش ، این صحنه های  خوار زار ذلیل ه که می‌بینیم.