به تعداد هر آدمی و هر خانواده ای یه تفکر خاص هست . پیچیده در حصار تنهایی عجیبی . خودمختاری زمانی خوبه که بتونیم خودمونو جای دیگران بزاریم.
با کفش دیگران میشه راه رفت ؟
آنقدر حجم پیچیدگی در هرچیز... روش آخوندیسم بود.تیزی این کلام و متوجه قشر روحانی نمیکنم. اصطلاحی دیگه بهتر به ذهنم نمیرسه دراین لحظه. شاید این روش خاص زمان ماهست . که انقدر پیچیده به همه چی نگاه کردیم... به سادگی نفس هست در ساختار پیچیده دستگاه تنفسی مان‌... همه چی(:
پس دیگه به نظرت چه ‌کنم چه کنم ی باقی میمونه نازنین ؟
انگار حقیقت همه چی تصاویری هست درحافظه زمان که ما بهش ون می‌رسیم... دونه دونه